Oj tam pry dołyni [2]

Oj tam pry dołyni, hranatamy zrytij,
Łeżyt ne widnyni siczowyk ubytyj.

Kozackeje tiło wid witru zczorniłe,
A łyczko rozcwiłe ziw’jało, zmarniło...

Ne zapłacze maty ta j nad hołowoju,
Ne posadyt m’jaty na mohyłu twoju...

Ne wykuje, brate, lit twojich zozulja,
Zakuje z harmaty worożaja kulja...

Bereza ne zronyt łystkiw na mohyłu,
I dzwin ne zadzwonyt, ne spowistyt myłu.

Odyn bir zapłacze nyszkom sered noczi,
I woron zakrjacze, wyjmajuczy oczi...

Odni rano-wranci witry zahołosjat,
Wowky-siromanci kistky poroznosjat.

I krow po dołyni nakryje murawa –
Ta sława ne zhyne, siczowaja sława.